άψυχος

επίθετο, αρσενικό

•

που δε διαθέτει ψυχή, όπως η νεκρά φύση, τα αντικείμενα Βικιλεξικό
- ένα ετερόκλητο σύνολο έμψυχων και άψυχων, ζώντων και τεθνεώτων, με παράδοξη παρά ταύτα ομοιογένεια, αυτή είναι η πολυώνυμη Κέρκυρα, η αρχαία Σχερία και Δρεπάνη και Κόρκυρα και Φαιακία, η βυζαντινή Κορυφώ, οι Κορφοί του απλού Κερκυραίου. (Θεοδόσης Πυλαρινός, Κέρκυρα, εκδ. Μεταίχμιο, 2005, σελ. 18)
που έχει ξεψυχήσει, είναι νεκρός Βικιλεξικό
- Tου ήλιου στο βασίλεμα της πέμτης της ημέρας
- το άλογο εγονάτισε και πέφτει αποθαμμένο,
- και άψυχος τού κείτεται απάνου ο καβελάρης,
- και άγρια πουλιά μαζώχτηκαν να φάνε τα κορμιά τους.
μεταφορικάπου δεν έχει ζωηράδα, σθένος ή τόλμη Βικιλεξικό
- (γραμματική) χωρίς ψυχή, ζωή, συνήθως για αντικείμενα όπως το τραπέζι, το παράθυρο (σε ορισμένες γλώσσες άψυχα ουσιαστικά διαφέρουν μορφολογικά από τα έμψυχα π.χ. στο αρσενικό γένος στα σλοβακικά)
- π.χ. Mám dobrého lekára (έχω έναν καλό γιατρό) αλλά Mám veľký pohár (έχω ένα μεγάλο ποτήρι)

Ετυμολογία

άψυχος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ἄψυχος (για τη σημασία: που έχει πεθάνει) < ἀ- στερητικό + -ψυχος (ψυχή) :* για άλλες σημασίες: (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἄψυχος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	άψυχος	άψυχη	άψυχο
Γενική	άψυχου	άψυχης	άψυχου
Αιτιατική	άψυχο	άψυχη	άψυχο
Κλητική	άψυχε	άψυχη	άψυχο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	άψυχοι	άψυχες	άψυχα
Γενική	άψυχων	άψυχων	άψυχων
Αιτιατική	άψυχους	άψυχες	άψυχα
Κλητική	άψυχοι	άψυχες	άψυχα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →