αβούλευτος

επίθετο, αρσενικό

•

παρωχημένοασυμβούλευτος Βικιλεξικό
παρωχημένοαπερίσκεπτος, αστόχαστος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αβούλευτος < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή ἀβούλευτος < αρχαία ελληνική βουλεύομαι, παθητική φωνή του ρήματος βουλεύω < βουλή < βούλομαι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *gʷel-

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αβούλευτος	αβούλευτη	αβούλευτο
Γενική	αβούλευτου	αβούλευτης	αβούλευτου
Αιτιατική	αβούλευτο	αβούλευτη	αβούλευτο
Κλητική	αβούλευτε	αβούλευτη	αβούλευτο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αβούλευτοι	αβούλευτες	αβούλευτα
Γενική	αβούλευτων	αβούλευτων	αβούλευτων
Αιτιατική	αβούλευτους	αβούλευτες	αβούλευτα
Κλητική	αβούλευτοι	αβούλευτες	αβούλευτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →