αδιάκοπος

/aˈðʝa.ko.pos/επίθετο, αρσενικό

•

συνεχής, χωρίς διακοπή Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αδιάκοπος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀδιάκοπος < → δείτε αρχαία ελληνική διακόπτω < διά + κόπτω. Συγχρονικά αναλύεται σε α- στερητικό + θέμα του διακόπτω (όπως και στο διακοπή)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αδιάκοπος	αδιάκοπη	αδιάκοπο
Γενική	αδιάκοπου	αδιάκοπης	αδιάκοπου
Αιτιατική	αδιάκοπο	αδιάκοπη	αδιάκοπο
Κλητική	αδιάκοπε	αδιάκοπη	αδιάκοπο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αδιάκοποι	αδιάκοπες	αδιάκοπα
Γενική	αδιάκοπων	αδιάκοπων	αδιάκοπων
Αιτιατική	αδιάκοπους	αδιάκοπες	αδιάκοπα
Κλητική	αδιάκοποι	αδιάκοπες	αδιάκοπα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →