αθώος

/aˈθo.os/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν είναι υπεύθυνος για πράξη κακή, ανάρμοστη ή εγκληματική Βικιλεξικό
- Ο Χομπς είναι υπέρ μιας απόλυτης εξουσίας, γιατί διαφορετικά δε θεωρεί ότι υπάρχει εγγύηση για μια σταθερή και ειρηνική ζωή. Δεν πρόκειται όμως για μια αυθαίρετη εξουσία που κάνει «ό,τι θέλει». Πρέπει να εγγυάται την αμερόληπτη απονομή δικαιοσύνης, ώστε να μην τιμωρούνται αθώοι, την επιβολή δίκαιης φορολογίας, την κατοχύρωση της ατομικής ιδιοκτησίας, την εκπαίδευση των πολιτών, την εξασφάλιση όχι μόνο της ζωής, αλλά και μιας άνετης ζωής. (Αχιλλέας Παπαθανασίου, Αρχαία Ελληνικά Ι - Ομάδα προσανατολισμού ανθρωπιστικών ανθρωπιστικών σπουδών - Γ΄ Λυκείου, εκδ. Μεταίχμιο, 2019, σελ. 314)
αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία Βικιλεξικό
- Εις τον προσφυγικόν καταυλισμόν της Λαχαναγοράς Πειραιώς ενεφανίσθη μίαν των ημερών ένας ανέλπιστος, πληγωμένος πρόσφυξ. Δεν ήτο ούτε Μικρασιάτης, ούτε Θραξ. Δεν τον είχαν κυνηγήσει αι ορδαί του Κεμάλ. Δεν του είχαν σπάσει το πόδι του οι Τούρκοι Τσέτηδες. Ήτον απλούστατα ένας αθώος σπουργίτης.
ειρωνικόανίδεος, άσχετος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αθώος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀθῷος :* σημασία «αγνός, ανίδεος» < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική innocent

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αθώος	αθώα	αθώο
Γενική	αθώου	αθώας	αθώου
Αιτιατική	αθώο	αθώα	αθώο
Κλητική	αθώε	αθώα	αθώο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αθώοι	αθώες	αθώα
Γενική	αθώων	αθώων	αθώων
Αιτιατική	αθώους	αθώες	αθώα
Κλητική	αθώοι	αθώες	αθώα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →