ακρότητα

/aˈkɾo.ti.ta/ουσιαστικό, θηλυκό

•

το αποτέλεσμα της ακραίας συμπεριφοράς, που ξεπερνά το αποδεκτό όριο ακόμα και στην παρεκκλίνουσα συμπεριφορά Βικιλεξικό
το χαρακτηριστικό εκείνου που έχει γίνει ακραίος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ακρότητα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀκρότης από την αιτιατική «τήν ἀκρότητα» :* για το χαρακτηριστικό εκείνου που έχει γίνει ακραίος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀκρότης

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ακρότητα	ακρότητες
Γενική	ακρότητας	ακροτήτων
Αιτιατική	ακρότητα	ακρότητες
Κλητική	ακρότητα	ακρότητες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →