αλλοπαρμένος

ρήμα, αρσενικό

•

που κάτι έχει πάρει το μυαλό του, που το μυαλό του έχει φύγει, είναι αλλού, σαν να μην επικοινωνεί, ιδιόρρυθμος, που ζει στον κόσμο του Βικιλεξικό
αλαφροΐσκιωτος, σαν ξωτικό Βικιλεξικό
που τα έχασε από μια τραγωδία που τον βρήκε και αρνείται να επικοινωνήσει Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αλλοπαρμένος < ἀλλοπαρμένος < άλλο + παρμένος (μετοχή παθ. παρακειμένου του ρήματος παίρνω

αλλοπαρμένααλλοπαρμένεαλλοπαρμένεςαλλοπαρμένηαλλοπαρμένηςαλλοπαρμένοαλλοπαρμένοιαλλοπαρμένοςαλλοπαρμένουαλλοπαρμένουςαλλοπαρμένων

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →