αμάρτυρος

/aˈmaɾ.ti.ɾos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν υπάρχει μαρτυρία γι’ αυτόν, δεν αποδεικνύεται Βικιλεξικό
γλωσσολογίαγια όρο ή λέξη που δεν εντοπίζεται σε υπάρχον γραπτό κείμενο, αλλά εικάζεται ότι υπήρξε τουλάχιστον προφορική χρήση της. Σημειώνεται το σύμβολο * (αστερίσκος) μπροστά από τη λέξη. Βικιλεξικό
- παράδειγμα: η αρχαία ελληνική λέξη *λύκη που απαντά σε σύνθετα όπως: ἀμφιλύκη
γλωσσολογίαγια όρο ή λέξη που δεν εντοπίζεται σε υπάρχον γραπτό κείμενο, αλλά εικάζεται ότι υπήρξε τουλάχιστον προφορική χρήση της. Σημειώνεται το σύμβολο * (αστερίσκος) μπροστά από τη λέξη. Βικιλεξικό
- παράδειγμα: για το ρήμα ἄγω η πρωτοελληνική *ágō (*ágōστο στο αγγλικό Βικιλεξικό)
- παράδειγμα: πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ph₂tḗr (δείτε την αρχαία πατήρ)

Ετυμολογία

αμάρτυρος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀμάρτυρος (χωρίς μάρτυρες ή μαρτυρία) < ἀ- + μάρτυς, σημασιολογικό δάνειο από τη γερμανική unbezeugt ή την αγγλική unattested

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αμάρτυρος	αμάρτυρη	αμάρτυρο
Γενική	αμάρτυρου	αμάρτυρης	αμάρτυρου
Αιτιατική	αμάρτυρο	αμάρτυρη	αμάρτυρο
Κλητική	αμάρτυρε	αμάρτυρη	αμάρτυρο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αμάρτυροι	αμάρτυρες	αμάρτυρα
Γενική	αμάρτυρων	αμάρτυρων	αμάρτυρων
Αιτιατική	αμάρτυρους	αμάρτυρες	αμάρτυρα
Κλητική	αμάρτυροι	αμάρτυρες	αμάρτυρα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →