ανήμπορος

/aˈnim.bo.ɾos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν έχει δύναμη ή σφρίγος Βικιλεξικό
- Όταν όμως κυρίευε τη Γιολάντα η μελαγχολία, στις προσωπικές της εξομολογήσεις, το αγοροκόριτσο - πειραχτήρι μεταμορφωνόταν σε ένα μικρό παιδάκι, παρατημένο, ανυπεράσπιστο, ανήμπορο. (Απόστολος Δοξιάδης, Ερασιτέχνης επαναστάτης, Προσωπική μυθιστορία, εκδ. Ίκαρος, 2018)
που δεν μπορεί να πραγματοποιήσει κάτι Βικιλεξικό
φτωχός Βικιλεξικό
ασθενής Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ανήμπορος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀνήμπορος < στερητικό ἀν- + ἠμπορῶ + -ος (< ἐμπορῶ < αρχαία ελληνική εὐπορῶ) με επανανάλυση σε ανή- + μπορ- + -ος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανήμπορος	ανήμπορη	ανήμπορο
Γενική	ανήμπορου	ανήμπορης	ανήμπορου
Αιτιατική	ανήμπορο	ανήμπορη	ανήμπορο
Κλητική	ανήμπορε	ανήμπορη	ανήμπορο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανήμποροι	ανήμπορες	ανήμπορα
Γενική	ανήμπορων	ανήμπορων	ανήμπορων
Αιτιατική	ανήμπορους	ανήμπορες	ανήμπορα
Κλητική	ανήμποροι	ανήμπορες	ανήμπορα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →