ανανέωτος

/a.naˈne.o.tos/επίθετο, αρσενικό

•

σπάνιοπου δεν μπορεί να ανανεωθεί, που δεν μπορεί να επισκευαστεί (Χρειάζεται πηγή) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ανανέωτος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀνανέωτος («γλώσσα» όψιμης ...? καταγεγραμμένη πριν το 1572.. Μορφολογικά αναλύεται σε ἀνα- (ανα- στερητικό) + αρχαία ελληνική νεῶ (νεόω) (κάνω νέο) + -τος / -ωτος ^((Χρειάζεται τεκμηρίωση…))

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανανέωτος	ανανέωτη	ανανέωτο
Γενική	ανανέωτου	ανανέωτης	ανανέωτου
Αιτιατική	ανανέωτο	ανανέωτη	ανανέωτο
Κλητική	ανανέωτε	ανανέωτη	ανανέωτο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανανέωτοι	ανανέωτες	ανανέωτα
Γενική	ανανέωτων	ανανέωτων	ανανέωτων
Αιτιατική	ανανέωτους	ανανέωτες	ανανέωτα
Κλητική	ανανέωτοι	ανανέωτες	ανανέωτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →