αναποκατάστατος

/a.na.po.kaˈta.sta.tos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν έχει δικαιωθεί ηθικά Βικιλεξικό
που δεν έχει λύσει το οικονομικό, επαγγελματικό του πρόβλημα Βικιλεξικό
- Όσο είναι κανείς νέος, αναποκατάστατος ακόμη, είναι ανήσυχος για το μέλλον. (Βασίλης Ρώτας Η κόρη με τα κόκκινα [διήγημα])
παρωχημένοπου δεν έχει παντρευτεί, δεν έχει αποκατασταθεί οικονομικά (για ανύπαντρες γυναίκες που μπορούσαν τον περασμένο αιώνα να λύσουν το πρόβλημα της επιβίωσης και της κοινωνικής αποδοχής μόνον ή κυρίως με το γάμο) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αναποκατάστατος < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἀναποκατάστατος. Με αν- στερητικό για το σχηματισμό του αντώνυμου του αποκατεστημένος, για να υπάρχει το αντίθετο του ἀποκατασθείς και της ἀποκατασταθείσης

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αναποκατάστατος	αναποκατάστατη	αναποκατάστατο
Γενική	αναποκατάστατου	αναποκατάστατης	αναποκατάστατου
Αιτιατική	αναποκατάστατο	αναποκατάστατη	αναποκατάστατο
Κλητική	αναποκατάστατε	αναποκατάστατη	αναποκατάστατο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αναποκατάστατοι	αναποκατάστατες	αναποκατάστατα
Γενική	αναποκατάστατων	αναποκατάστατων	αναποκατάστατων
Αιτιατική	αναποκατάστατους	αναποκατάστατες	αναποκατάστατα
Κλητική	αναποκατάστατοι	αναποκατάστατες	αναποκατάστατα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →