αναρτήρας

ουσιαστικό, αρσενικό

•

λόγιοεξάρτημα όπου κρεμάμε κάτι, σε ειδική ορολογία Βικιλεξικό
λόγιοεξάρτημα όπου κρεμάμε κάτι, σε ειδική ορολογία Βικιλεξικό
λόγιοεξάρτημα όπου κρεμάμε κάτι, σε ειδική ορολογία Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αναρτήρας (μαρτυρείται από το 1888) (καθαρεύουσα) ἀναρτήρ (ως μετάφραση για την κρεμάστρα < *ἀναρτητήρ με (απλολογία) < αρχαία ελληνική ἀναρτ(ῶ) / ἀναρτάω, ἀναρτη- + -τήρ > -τήρας μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική suspenseur

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	αναρτήρας	αναρτήρες
Γενική	αναρτήρα	αναρτήρων
Αιτιατική	αναρτήρα	αναρτήρες
Κλητική	αναρτήρα	αναρτήρες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →