ανενδοίαστος

/a.nenˈði.a.stos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν έχει ενδοιασμούς, επιφυλάξεις, δισταγμούς, αδίστακτος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ανενδοίαστος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀνενδοίαστος. Μορφολογικά αναλύεται σε αν- στερητικό + ενδοιασ- (όπως στην αρχαία ελληνική ἐνδοιαστός < ἐνδοιάζω) + -τος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανενδοίαστος	ανενδοίαστη	ανενδοίαστο
Γενική	ανενδοίαστου	ανενδοίαστης	ανενδοίαστου
Αιτιατική	ανενδοίαστο	ανενδοίαστη	ανενδοίαστο
Κλητική	ανενδοίαστε	ανενδοίαστη	ανενδοίαστο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ανενδοίαστοι	ανενδοίαστες	ανενδοίαστα
Γενική	ανενδοίαστων	ανενδοίαστων	ανενδοίαστων
Αιτιατική	ανενδοίαστους	ανενδοίαστες	ανενδοίαστα
Κλητική	ανενδοίαστοι	ανενδοίαστες	ανενδοίαστα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →