αντίταξη

/anˈdi.ta.ksi/ουσιαστικό, θηλυκό

•

λόγιοη διαδικασία ή το αποτέλεσμα του αντιτάσσω Βικιλεξικό

Ετυμολογία

αντίταξη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀντίτα(ξις) (αρχαία σημασία: αντίθετη τοποθέτηση) + -ξη < αρχαία ελληνική ἀντιτάσσω. Μορφολογικά αναλύεται σε αντί- + τάξη.

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	αντίταξη	αντιτάξεις
Γενική	αντίταξης	αντιτάξεων
Αιτιατική	αντίταξη	αντιτάξεις
Κλητική	αντίταξη	αντιτάξεις

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →