απαρεμπόδιστος

/a.pa.ɾemˈbo.ði.stos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν έχει παρεμποδιστεί ή δεν μπορεί να παρεμποδιστεί Βικιλεξικό

Ετυμολογία

απαρεμπόδιστος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀπαρεμπόδιστος. Συγχρονικά αναλύεται σε α- στερητικό + (παρά) παρ- + (εμποδίζω), θέμα εμποδισ- + -τος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απαρεμπόδιστος	απαρεμπόδιστη	απαρεμπόδιστο
Γενική	απαρεμπόδιστου	απαρεμπόδιστης	απαρεμπόδιστου
Αιτιατική	απαρεμπόδιστο	απαρεμπόδιστη	απαρεμπόδιστο
Κλητική	απαρεμπόδιστε	απαρεμπόδιστη	απαρεμπόδιστο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απαρεμπόδιστοι	απαρεμπόδιστες	απαρεμπόδιστα
Γενική	απαρεμπόδιστων	απαρεμπόδιστων	απαρεμπόδιστων
Αιτιατική	απαρεμπόδιστους	απαρεμπόδιστες	απαρεμπόδιστα
Κλητική	απαρεμπόδιστοι	απαρεμπόδιστες	απαρεμπόδιστα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →