απειροπόλεμος

επίθετο, αρσενικό

•

που δεν έχει εμπειρία στον πόλεμο Βικιλεξικό

Ετυμολογία

απειροπόλεμος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀπειροπόλεμος < ἄπειρος (ἀ- στερητικό + πεῖρα) + πόλεμος. Συγχρονικά αναλύεται σε (άπειρος) απειρο- + πόλεμ(ος) + κατάληξη επιθέτου -ος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απειροπόλεμος	απειροπόλεμη	απειροπόλεμο
Γενική	απειροπόλεμου	απειροπόλεμης	απειροπόλεμου
Αιτιατική	απειροπόλεμο	απειροπόλεμη	απειροπόλεμο
Κλητική	απειροπόλεμε	απειροπόλεμη	απειροπόλεμο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απειροπόλεμοι	απειροπόλεμες	απειροπόλεμα
Γενική	απειροπόλεμων	απειροπόλεμων	απειροπόλεμων
Αιτιατική	απειροπόλεμους	απειροπόλεμες	απειροπόλεμα
Κλητική	απειροπόλεμοι	απειροπόλεμες	απειροπόλεμα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →