βουγονία

/vu.ɣoˈni.a/ουσιαστικό, θηλυκό

•

σπάνιοαρχαία πεποίθηση ή λογοτεχνικό μοτίβο, κατά το οποίο οι μέλισσες «γεννιούνται» αυτόματα από το κουφάρι αγελάδας (επρόκειτο κυρίως για ποιητικό σύμβολο αναγέννησης και ζωής μέσα από τον θάνατο) Βικιλεξικό
- Οι παραπάνω θέσεις του Αριστοτέλη μπορεί να έτυχαν κάποιας αποδοχής, εκείνο ωστόσο που χαρακτήριζε τις αντιλήψεις για το εξεταζόμενο θέμα έως τον 17^ο τουλάχιστον αιώνα ήταν η βουγονία, η προέλευση δηλαδή των μελισσών (όχι όμως αποκλειστικά και μόνο) από κουφάρι βοδιού. (…) Οι συγγραφείς που κάνουν λόγο για τη βουγονία είναι πολλοί και όχι μόνο από την αρχαιότητα. (…) Σύμφωνα με τον Βιργίλιο (70–19 π.Χ) η βουγονία εμφανίζεται με τον μυθικό Αρισταίο, το γιο τού Απόλλωνα και της Κυρήνης, ο οποίος δίδαξε στους ανθρώπους τη μελισσοκομία. Ο Λατίνος ποιητής αναφέρει στα Γεωργικά του (IV, 317-558) πως ο Αρισταίος είδε κάποτε στην Αρκαδία την Ευρυδίκη, τη γυναίκα του Ορφέα, και συνεπαρμένος από τη γοητεία της όμορφης δρυάδας δοκίμασε να την κάνει δική του με τη βία. (Γιώργος Μαυροφρύδης, Μελισσοκομική Επιθεώρηση, τ. Μαρτίου–Απριλίου 2016, σελ. 123)

Ετυμολογία

βουγονία < ελληνιστική κοινή Βουγονία < βουγονή < αρχαία ελληνική βοῦς + γονή < γίγνομαι

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	βουγονία	βουγονίες
Γενική	βουγονίας	βουγονιών
Αιτιατική	βουγονία	βουγονίες
Κλητική	βουγονία	βουγονίες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →