γραικοτουρκικός

/ɣɾe.ko.tuɾ.ciˈkos/επίθετο, αρσενικό

•

που αναφέρεται στους Έλληνες (Γραικούς) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Βικιλεξικό
- Με τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή το 1774 και με τις άλλες συνθήκες Ρωσίας και Πύλης που ακολούθησαν, οι ραγιάδες αποκτήσαν το δικαίωμα να υψώνουν τη ρωσική σημαία στα καράβια τους. Μετά τη συνθήκη του 1779, προς ουδετέρωσιν της ρωσικής επιρροής, ο ευφυής και μεγαλοπρεπής στόλαρχος Χουσεΐν πασάς παραχώρησε ανάλογα προνόμια στις ναυτικές νήσους, καθώς και άδεια κατασκευής μεγαλύτερων πλοίων, αλλά κυρίως τη χρήση ιδιαίτερης σημαίας, από τα πλοία των νήσων, της Γραικοτουρκικής (τρεις οριζόντιες ζώνες, μια κυανή στο μέσον και δύο ερυθρές επάνω και κάτω).
- Γράφει λοιπόν ο Π. Ενεπεκίδης: «…και ο τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης Γ. Ζαρίφης όχι πλέον ως ουτοπικός οραματιστής ενός Γραικοτουρκικού βασιλείου ή ομοσπονδιακού κράτους με πρότυπο την παλαιά Αυστροουγγαρία, αλλώς ένας ρεαλιστής έμπορος».
ο καραμανλίδικος Βικιλεξικό
- Σημαντικό είναι και το ερευνητικό κεφάλαιο του Γιώργου Κεχαγιόγλου, το οποίο αναφέρεται στην ανεξερεύνητη γραικοτουρκική λογοτεχνική παραγωγή του 19ου αιώνα, κυρίως μετά το 1839, λόγω της Τανζιμάτ (μεταρρύθμιση).

Ετυμολογία

γραικοτουρκικός < Γραικ(ός) + -ο- + τουρκικός

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	γραικοτουρκικός	γραικοτουρκική	γραικοτουρκικό
Γενική	γραικοτουρκικού	γραικοτουρκικής	γραικοτουρκικού
Αιτιατική	γραικοτουρκικό	γραικοτουρκική	γραικοτουρκικό
Κλητική	γραικοτουρκικέ	γραικοτουρκική	γραικοτουρκικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	γραικοτουρκικοί	γραικοτουρκικές	γραικοτουρκικά
Γενική	γραικοτουρκικών	γραικοτουρκικών	γραικοτουρκικών
Αιτιατική	γραικοτουρκικούς	γραικοτουρκικές	γραικοτουρκικά
Κλητική	γραικοτουρκικοί	γραικοτουρκικές	γραικοτουρκικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →