διμούτσουνος

επίθετο, αρσενικό

•

κυριολεκτικάπου έχει δύο μουτσούνες, δυό όψεις Βικιλεξικό
- Ο γυρολόγος φωτογράφος και ο πραματευτής ράγιζαν και αυτοί το γυαλί της ησυχίας του απομεσήμερου. Το ντιαλαλητό τους αντιπροσώπευε τη διμούτσουνη ουσία της ζωής, το κλάμα και το γέλιο. (Παναγιώτης Κουσαθανάς, Είναι και πράγματα βουβά, εκδ. Νεφέλη, 1999, σελ. 16)
μεταφορικάδιπρόσωπος, με υποκριτική συμπεριφορά Βικιλεξικό
- - Οχιά διμούτσουνη, μωρή πατσαβούρα· πάντα τέτοια ήσουνα, ούρλιαξα κι εκείνη μου 'κλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. (Κώστας Σωτηρίου, Κοντραπόστο: αφηγήματα της πόλης, εκδ. Νεφέλη, 1998, σελ. 79)
ουσιαστικοποιημένοδιμούτσουνη (εννοείται καραμπίνα με δυο κάννες) Βικιλεξικό
- Τσακίσου από εδώ μέσα, βρομοκαλόγερε, γιατί αλλιώς θα στην ανάψω. Και τράβηξε από την μπατανία που σκέπαζε τα πόδια του μια διμούτσουνη. (Η μεσοπολεμική πεζογραφία: από τον πρώτο έως τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1939), εκδ. Σοκόλη, 1996, σελ. 408)

Ετυμολογία

διμούτσουνος < δι- + μουτσούνα + -ος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	διμούτσουνος	διμούτσουνη	διμούτσουνο
Γενική	διμούτσουνου	διμούτσουνης	διμούτσουνου
Αιτιατική	διμούτσουνο	διμούτσουνη	διμούτσουνο
Κλητική	διμούτσουνε	διμούτσουνη	διμούτσουνο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	διμούτσουνοι	διμούτσουνες	διμούτσουνα
Γενική	διμούτσουνων	διμούτσουνων	διμούτσουνων
Αιτιατική	διμούτσουνους	διμούτσουνες	διμούτσουνα
Κλητική	διμούτσουνοι	διμούτσουνες	διμούτσουνα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →