δυϊκός

/ði.iˈkos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

γραμματικήαριθμός κλίσης, όπως ο ενικός και ο πληθυντικός, ειδικά για δύο πρόσωπα (σε γλώσσες όπως τα αρχαία ελληνικά, τα αραβικά, κ.ά.) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

δυϊκός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή δυϊκός < δύο : Και ουσιαστικοποιημένο αρσενικό του επιθέτου δυϊκός. Εννοείται το ουσιαστικό «αριθμός».

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

/ði.iˈkos/επίθετο, αρσενικό

•

γραμματικήγια κλιτούς τύπους λέξεων που αναφέρονται σε δύο πρόσωπα ή πράγματα Βικιλεξικό
που αποτελείται από δύο μορφές ή έννοιες Βικιλεξικό

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →