επιτελεστικός

επίθετο, αρσενικό

•

που έχει σχέση με την επιτέλεση ή αναφέρεται σʼ αυτή, που σχετίζεται με την εκτέλεση ή ολοκλήρωση ενός έργου, ενέργειας ή διαδικασίας. Βικιλεξικό
- η συγγραφέας αναλύει τα παραμύθια των ρομ με βάση τη σχέση περιεχομένου και πλαισίου (κοινωνικού και επιτελεστικού) της αφήγησης. Διαπιστώνει ότι η αφήγηση είναι μια ενεργός διαδικασία, πολυφωνικού και όχι μονολογικού χαρακτήρα και εμπλέκει αποφασιστικά το αφηγούμενο πρόσωπο με τους ακροατές του. (Οι Ρομά στην Ελλάδα, επιμέλεια: Ευάγγελος Αυδίκος και Άννα Λυδάκη, Ελληνική Εταιρεία Εθνολογία, 2002, σελ. 19)
γλωσσολογίαπου αφορά λέξη, ρήμα, εκφώνημα ή έκφραση) που με την ίδια την εκφορά του πραγματοποιεί τη γλωσσική πράξη που δηλώνει Βικιλεξικό
- Η φράση «Σας ανακηρύσσω διδάκτορα» είναι επιτελεστική, γιατί με την εκφώνησή της πραγματοποιείται η ανακήρυξη.

Ετυμολογία

επιτελεστικός < αρχαία ελληνική ἐπιτελεστικός < ἐπιτελέω (σημασιολογικό δάνειο από την αγγλική performative ή σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική performatif)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	επιτελεστικός	επιτελεστική	επιτελεστικό
Γενική	επιτελεστικού	επιτελεστικής	επιτελεστικού
Αιτιατική	επιτελεστικό	επιτελεστική	επιτελεστικό
Κλητική	επιτελεστικέ	επιτελεστική	επιτελεστικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	επιτελεστικοί	επιτελεστικές	επιτελεστικά
Γενική	επιτελεστικών	επιτελεστικών	επιτελεστικών
Αιτιατική	επιτελεστικούς	επιτελεστικές	επιτελεστικά
Κλητική	επιτελεστικοί	επιτελεστικές	επιτελεστικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →