κακουργιοδίκης

/ka.kuɾ.ʝi.oˈði.cis/ουσιαστικό, αρσενικό

•

Ετυμολογία

κακουργιοδίκης < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα κακουργιοδίκης < κακουργιοδικ(εῖον) + -ης. Μορφολογικά αναλύεται σε κακουργί((α) + -ο- + -δίκης.

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κακουργιοδίκης	κακουργιοδίκες
Γενική	κακουργιοδίκη / κακουργιοδίκου	κακουργιοδικών
Αιτιατική	κακουργιοδίκη	κακουργιοδίκες
Κλητική	κακουργιοδίκη	κακουργιοδίκες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →