καρφωμένος

ρήμα, αρσενικό

•

που έχει καρφωθεί Βικιλεξικό
στερεωμένος με καρφί Βικιλεξικό
μεταφορικάακινητοποιημένος, καθηλωμένος Βικιλεξικό
- Είχε καρφωμένα τα μάτια του στην πόρτα και με περίμενε. (⌘ Νίκος Καζαντζάκης, Ο φτωχούλης του Θεού, [μυθιστόρημα], 1954)

Ετυμολογία

καρφωμένος < μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος καρφώνω

καρφωμένακαρφωμένεκαρφωμένεςκαρφωμένηκαρφωμένηςκαρφωμένοκαρφωμένοικαρφωμένοςκαρφωμένουκαρφωμένουςκαρφωμένων

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →