κατηγορούμενος

/ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

νομικός όροςπου του έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, που του έχει απαγγελθεί κατηγορία σε δικαστήριο Βικιλεξικό
- Τα στοιχεία που του αναφέρανε δεν τον έπεισαν πως ο κατηγορούμενος ήταν πραγματικά ένοχος. (⌘ Διδώ Σωτηρίου, Εντολή, [μυθιστόρημα], 1976)
γενικότεραπου κατηγορείται για κάποια πράξη Βικιλεξικό

Ετυμολογία

κατηγορούμενος < μετοχή παθητικού ενεστώτα του ρήματος κατηγορώ :* για το ουσιαστικό < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή οἱ κατηγορούμενοι (έκφραση στον πληθυντικό) > αρχαία ελληνική κατηγορούμενος, μετοχή μεσοπαθητικού ενεστώτα (κατηγοροῦμαι) του ρήματος κατηγορῶ (κατηγορέω), σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική accusé. Συγχρονικά ορίζεται ως ουσιαστικοποιημένο αρσενικό της μετοχής κατηγορούμενος

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κατηγορούμενος	κατηγορούμενοι
Γενική	κατηγορουμένου / κατηγορούμενου	κατηγορουμένων / κατηγορούμενων
Αιτιατική	κατηγορούμενο	κατηγορουμένους / κατηγορούμενους
Κλητική	κατηγορούμενε	κατηγορούμενοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

κατηγορούμενος

/ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos/ρήμα, αρσενικό

•

νομικός όροςπου κατηγορείται για αξιόποινη ή αξιόμεμπτη πράξη Βικιλεξικό
- Και σαν να μην έφταναν όλ' αυτά, βρέθηκα κατηγορούμενος ακόμα και για πράγματα που ποτέ δεν είχα πει, ποτέ δεν είχα κάνει.

Ετυμολογία

Άλλοι τύποι

κατηγορούμενακατηγορούμενεκατηγορούμενεςκατηγορούμενηκατηγορούμενηςκατηγορούμενοκατηγορούμενοικατηγορούμενοςκατηγορούμενουκατηγορούμενουςκατηγορούμενων

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →