κιονόκρανο

/ci.oˈno.kɾa.no/ουσιαστικό, ουδέτερο

•

αρχιτεκτονικήτο ανώτερο τμήμα ενός κίονα που φέρει διακόσμηση και πάνω στο οποίο στηρίζεται το επιστύλιο Βικιλεξικό
- δωρικό κιονόκρανο

Ετυμολογία

κιονόκρανο < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κιονόκρανον < αρχαία ελληνική κίων + κράνος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱr̥h₂-(e)s-n- < *ḱerh₂- (κεφάλι, κέρας, κορυφή)

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κιονόκρανο	κιονόκρανα
Γενική	κιονοκράνου / κιονόκρανου	κιονοκράνων / κιονόκρανων
Αιτιατική	κιονόκρανο	κιονόκρανα
Κλητική	κιονόκρανο	κιονόκρανα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →