κλειθροποιός

/kli.θɾo.piˈos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

παρωχημένοο κλειδαράς, η γυναίκα που ασκεί το επάγγλεμα Βικιλεξικό
- Στον τοίχο του καταστήματος κρεμόταν το δίπλωμά της: «Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Κλειθροποιού».

Ετυμολογία

κλειθροποιός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κλειθροποιός (σιδεράς που φτιάχνει μάνταλα) κατά το κλείθρο. Μορφολογικά αναλύεται σε κλείθρ(ο) + -ο- + -ποιός

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κλειθροποιός	κλειθροποιοί
Γενική	κλειθροποιού	κλειθροποιών
Αιτιατική	κλειθροποιό	κλειθροποιούς
Κλητική	κλειθροποιέ	κλειθροποιοί

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →