κουλός

/kuˈlos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

κουλός Βικιλεξικό

Ετυμολογία

κουλός < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κουλός < αρχαία ελληνική κυλλός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *(s)kel- (κάμπτω, κυρτώνω) :* Και ουσιαστικοποιημένο αρσενικό του επιθέτου κουλός.

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κουλή / κουλός / κουλό	κουλές / κουλοί / κουλά
Γενική	κουλής / κουλού / κουλού	κουλών / κουλών / κουλών
Αιτιατική	κουλή / κουλό / κουλό	κουλές / κουλούς / κουλά
Κλητική	κουλή / κουλέ / κουλό	κουλές / κουλοί / κουλά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

κουλός

/kuˈlos/επίθετο, αρσενικό

•

οικείοο μονόχειρας ή αυτός που δεν έχει καθόλου χέρια Βικιλεξικό
που έχει χέρι μειωμένης λειτουργικότητας, λόγω ασθένειας, αναπηρίας κ.λπ. Βικιλεξικό
μεταφορικάαδέξιος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	κουλός	κουλή	κουλό
Γενική	κουλού	κουλής	κουλού
Αιτιατική	κουλό	κουλή	κουλό
Κλητική	κουλέ	κουλή	κουλό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	κουλοί	κουλές	κουλά
Γενική	κουλών	κουλών	κουλών
Αιτιατική	κουλούς	κουλές	κουλά
Κλητική	κουλοί	κουλές	κουλά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →