μάνητα

/ˈma.ni.ta/ουσιαστικό, θηλυκό

•

λογοτεχνικόη οργή, η μανία, η λυσσαλέα αντίδραση ή δράση, το μένος (στον πόλεμο, στο ερωτικό πάθος) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

μάνητα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική μάνητα < αρχαία ελληνική μάνη, μῆνις και μᾶνις ή από το μανία, όπως το άργητα Αναλύεται σε μαν(ία) + -ητα

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	μάνητα	μάνητες
Γενική	μάνητας	—
Αιτιατική	μάνητα	μάνητες
Κλητική	μάνητα	μάνητες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →