μόνος

επίθετο, αρσενικό

•

χωρίς άρθροολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω Βικιλεξικό
- έμεινε μόνος στη ζωή
με άρθροο μοναδικός Βικιλεξικό
- ο Κώστας ήταν ο μόνος που έτρεξε να βοηθήσει

Ετυμολογία

μόνος < αρχαία ελληνική μόνος < πρωτοελληνική *monwo- < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mey- (μικρός)

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

επίθετο, αρσενικό

•

που αποτελείται από ένα μόνο στοιχείο ή μέλος ή κομμάτι Βικιλεξικό
για ακέραιους αριθμούςπεριττός, που δεν διαιρείται με το δύο Βικιλεξικό
συνεκδοχικάαυτοκίνητο που ο αριθμός κυκλοφορίας του είναι μονός, που λήγει σε μονό ψηφίο Βικιλεξικό
συνεκδοχικάο οδηγός ή ο ιδιοκτήτης αυτοκινήτου που έχει μονό αριθμό κυκλοφορίας Βικιλεξικό
Το θηλυκό ως ουσιαστικό, η μονή, το μοναστήρι βλέπε λέξη. Βικιλεξικό

μονός < αρχαία ελληνική μόνος (μεταφορά του τονισμού κατά τα απλός, διπλός κλπ)

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

αντωνυμία

•

οριστική αντωνυμίαχωρίς συνοδεία ή βοήθεια Βικιλεξικό
- πρέπει να βρεις τη λύση μόνος σου
- το έκανε από μόνος του

μόνος < αρχαία ελληνική μόνος < πρωτοελληνική *monwo- < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mey- (μικρός)

μαςμουσαςσου

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →