ομιλητικός

/o.mi.li.tiˈkos/επίθετο, αρσενικό

•

που του αρέσει να μιλάει αρκετά με άλλους ανθρώπους Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ομιλητικός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὁμιλητικός (με ευχάριστες κοινωνικές σχέσεις) < ὁμιλητής < ὁμιλέω < → δείτε ὅμιλος και -ιλος. Μορφολογικά αναλύεται σε (ομιλώ) ομιλη- + -τικός

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ομιλητικός	ομιλητική	ομιλητικό
Γενική	ομιλητικού	ομιλητικής	ομιλητικού
Αιτιατική	ομιλητικό	ομιλητική	ομιλητικό
Κλητική	ομιλητικέ	ομιλητική	ομιλητικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ομιλητικοί	ομιλητικές	ομιλητικά
Γενική	ομιλητικών	ομιλητικών	ομιλητικών
Αιτιατική	ομιλητικούς	ομιλητικές	ομιλητικά
Κλητική	ομιλητικοί	ομιλητικές	ομιλητικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →