παιδαριώδης

/pe.ða.ɾiˈo.ðis/επίθετο, αρσενικό

•

υποτιμητικάγια ενέργεια ή το αποτέλεσμα μιας εργασίας που δεν διαθέτει ωριμότητα ή τεχνική αρτιότητα, σαν να έγινε από κάποιο παιδί Βικιλεξικό
- διότι τὸ βλέμμα μου δὲν συναντᾷ ἢ τὰς κατηφεῖς, πρασινοκιτρίνους κεράμους τῶν ἔναντι οἰκιῶν, αἵτινες μοὶ φράσσουσι τὴν θελκτικὴν ἄποψιν τῆς παραλίας ὁδοῦ, καὶ τὰς πλινθοκτίστους καπνοδόχας τῶν ἐγγὺς ἀτμομηχανῶν, αἱ ὁποῖαι παρίστανται ἐνώπιόν μου ὡς δύο ἐλεειναί, παιδαριώδεις ἀπομιμήσεις τοῦ πύργου τοῦ Ἅϊφελ (Ανδρέας Μαρτζώκης, Εθνικόν Ημερολόγιον του Έτους 1892/Οι μικροί μαθηταί μου)
- «Όταν ξέσπασε η θύελλα του 1848», σημειώνει ο Πλεχάνωφ, «οι Γάλλοι καλλιτέχνες εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τη θεωρία "η τέχνη για την τέχνη" χαραχτηρίζοντάς της σαν παιδαριώδη.» (Μήτσος Λυγίζος, Το νεοελληνικό πλάϊ στο παγκόσμιο θέατρο. Δραματολογική ανάλυση, αισθητική και ιστορική τοποθέτηση, τόμος 1, εκδ. Δωδώνη, 1980, σελ. 130)

Ετυμολογία

παιδαριώδης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παιδαριώδης < παιδάρι(ον) + -ώδης

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	παιδαριώδης	παιδαριώδης	παιδαριώδες
Γενική	παιδαριώδους	παιδαριώδους	παιδαριώδους
Αιτιατική	παιδαριώδη	παιδαριώδη	παιδαριώδες
Κλητική	παιδαριώδη / παιδαριώδης	παιδαριώδης	παιδαριώδες

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	παιδαριώδεις	παιδαριώδεις	παιδαριώδη
Γενική	παιδαριωδών	παιδαριωδών	παιδαριωδών
Αιτιατική	παιδαριώδεις	παιδαριώδεις	παιδαριώδη
Κλητική	παιδαριώδεις	παιδαριώδεις	παιδαριώδη

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →