πολυτάραχος

/po.liˈta.ra.xos/επίθετο, αρσενικό

•

που χαρακτηρίζεται από αναστάτωση και ταραχή, από μεγάλες διακυμάνσεις, εντάσεις (και μεταφορικά) Βικιλεξικό
- (με κυριολεκτική έννοια)
- Τα ποτάμια ακολουθούνε μια μακρινή και πολυτάραχη διαδρομή, μέσα από δάση, βάλτους, ατέλειωτες πεδιάδες, είτε μέσα από πόλεις ή χωριά και τελικά καταλήγουν σε κάποια θάλασσα (ΔΕΥΑΤ). Είναι λογικό η μορφή και η τυπολογία ενός ποταμού να επηρεάζεται από την πόλη που διατρέχει αλλά επηρεάζεται ιδιαίτερα και από τις εποχές και τα ξηρά και υγρά έτη.
- Ανάμεσα στο μίσος και τον τρόμο μου (τι νόημα έχει τώρα να μιλώ για τρόμο, τώρα που ξεγέλασα τον Ρίτσαρντ Μάντεν, τώρα που ο λαιμός μου λαχταράει τη θηλιά), σκέφτηκα πως αυτός ο πολυτάραχος και σίγουρα ευτυχής πολεμιστής δεν υποπτευόταν πως εγώ κατείχα το Μυστικό: το όνομα της ακριβούς τοποθεσίας του νέου όρχου του βρετανικού πυροβολικού, στην Ανκρ.

Ετυμολογία

πολυτάραχος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πολυτάραχος < πολυ- + ταραχ(ή) + -ος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	πολυτάραχος	πολυτάραχη	πολυτάραχο
Γενική	πολυτάραχου	πολυτάραχης	πολυτάραχου
Αιτιατική	πολυτάραχο	πολυτάραχη	πολυτάραχο
Κλητική	πολυτάραχε	πολυτάραχη	πολυτάραχο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	πολυτάραχοι	πολυτάραχες	πολυτάραχα
Γενική	πολυτάραχων	πολυτάραχων	πολυτάραχων
Αιτιατική	πολυτάραχους	πολυτάραχες	πολυτάραχα
Κλητική	πολυτάραχοι	πολυτάραχες	πολυτάραχα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →