προσδιορισμός

/pɾoz.ði.o.ɾiˈzmos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του προσδιορίζω Βικιλεξικό
- ἡ παπυρολογία, ἡ ἐπιγραφική, ἡ διπλωματική, ἡ νομισματική· ἂς προσεχθεῖ ὡστόσο ὅτι ὑπάρχει σχετική διαφοροποίηση τῶν γραφῶν τῶν ὡς ἄνω ἐπιστημῶν, ἡ ὁποία σχετίζεται μὲ αὐτὸ καθ' αὐτὸ τὸ ὑλικὸ γραφῆς, εἰδικότερα: Ἡ παπυρολογία ἔχει ὡς ἀντικείμενο τὴν μελέτη (ἀνάγνωση , προσδιορισμό χρόνου καὶ τόπου γραφῆς, ἔκδοση) τῶν χιλιάδων παπύρων, οἱ ὁποῖοι βρέθηκαν στὸ τέλος, κυρίως, τοῦ 19ου καὶ στὸ πρῶτο μισὸ τοῦ 20οῦ αἰῶνος (Γεώργιος Κ. Παπάζογλου, Βυζαντινή βιβλιολογία: Εισαγωγή στην Ελληνική παλαιογραφία και κωδικολογία, 2009, σελ. 117)
γραμματικήόρος που προσδιορίζει ή συμπληρώνει άλλο όρο μιας πρότασης Βικιλεξικό
- Στην πρόταση «ο μεγάλος ελέφαντας» το επίθετο «μεγάλος» είναι επιθετικός προσδιορισμός που συμπληρώνει το ουσιαστικό ελέφαντας, αποδίδοντάς του την μόνιμη ιδιότητα του μεγάλου.
- Χρησιμοποιούνται επίσης υποκοριστικά ως τοπωνύμια (Παναγίτσα, Προδρόμι < Άγιος Πρόδρομος), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις παραλείπεται το προσωπωνύμιο του αγίου ή της αγίας και το τοπωνύμιο εκφέρεται μόνο με τον τοπικό ή κτητορικό προσδιορισμό: Σπηλιώτισσα (=Παναγιά η Σπηλιώτισσα), Ρωμανού (παλιά μονή ιδιοκτησίας σήμερα της οικογένειας Ρωμανού) κ.ά. (Τα τοπωνύμια της Ελλάδας και η προέλευσή τους, εφημερίδα Πρώτο Θέμα, 24/01/2021 https://www.protothema.gr/stories/article/1087679/ta-toponumia-tis-elladas-kai-i-proeleusi-tous/)

Ετυμολογία

προσδιορισμός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή προσδιορισμός < αρχαία ελληνική προσδιορίζω < προσ- + διορίζω :* για τον όρο γραμματικής < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική déterminatif

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	προσδιορισμός	προσδιορισμοί
Γενική	προσδιορισμού	προσδιορισμών
Αιτιατική	προσδιορισμό	προσδιορισμούς
Κλητική	προσδιορισμέ	προσδιορισμοί

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →