σύνδικος

ουσιαστικό, αρσενικό

•

νομικός όροςεκπρόσωπος εταιρείας, σωματείου σε μία δίκη Βικιλεξικό
επίτροπος των υποθέσεων ομάδας, εταιρείας, σωματείου, κοινότητας, κλπ. Βικιλεξικό

Ετυμολογία

σύνδικος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σύνδικος (συνήγορος) & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική syndic (υπεύθυνος σωματείου) < λατινική syndicus< αρχαία ελληνική σύνδικος. Μορφολογικά, σύν (σύν-) + δίκ(η) + -ος

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	σύνδικος	σύνδικοι
Γενική	συνδίκου / σύνδικου	συνδίκων
Αιτιατική	σύνδικο	συνδίκους / σύνδικους
Κλητική	σύνδικε	σύνδικοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →