υστέρηση

/iˈste.ɾi.si/ουσιαστικό, θηλυκό

•

φυσικήτο φαινόμενο (σε μαγνητικά, ελαστικά και θερμοδυναμικά συστήματα) κατά το οποίο η κατάσταση ενός συστήματος εξαρτάται όχι μόνο από τις παρούσες συνθήκες αλλά και από την προηγούμενη κατάστασή του και όπου η απόκριση μιας μεταβλητής καθυστερεί σε σχέση με την αιτία που την προκαλεί Βικιλεξικό
ψυχολογίατο να μειονεκτεί κάποιος (παρουσιάζει υστέρηση έναντι κάποιου άλλου) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

υστέρηση < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική hystérésis < ελληνιστική κοινή ὑστέρησις ::(φυσική) λόγιο ενδογενές δάνειο: αγγλική hysteresis < ελληνιστική κοινή ὑστέρησις

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	υστέρηση	υστερήσεις
Γενική	υστέρησης	υστερήσεων
Αιτιατική	υστέρηση	υστερήσεις
Κλητική	υστέρηση	υστερήσεις

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →