φωνακλάς

/fo.naˈklas/επίθετο, αρσενικό

•

που φωνάζει πολύ, που βάζει εύκολα τις φωνές, που καβγαδίζει υψώνοντας τη φωνή συχνά Βικιλεξικό

Ετυμολογία

φωνακλάς < φωνάκλ(α), μεγεθυντικό του φωνή + -άς : Και ουσιαστικοποιημένο.

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	φωνακλάς	φωνακλού	φωνακλάδικο / φωνακλούδικο
Γενική	φωνακλά	φωνακλούς	φωνακλάδικου / φωνακλούδικου
Αιτιατική	φωνακλά	φωνακλού	φωνακλάδικο / φωνακλούδικο
Κλητική	φωνακλά	φωνακλού	φωνακλάδικο / φωνακλούδικο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	φωνακλάδες	φωνακλούδες	φωνακλάδικα / φωνακλούδικα
Γενική	φωνακλάδων	φωνακλούδων	φωνακλάδικων / φωνακλούδικων
Αιτιατική	φωνακλάδες	φωνακλούδες	φωνακλάδικα / φωνακλούδικα
Κλητική	φωνακλάδες	φωνακλούδες	φωνακλάδικα / φωνακλούδικα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →