άηχος

/ˈa.i.xos/επίθετο, αρσενικό

•

χωρίς ήχο· που δεν βγάζει ήχο Βικιλεξικό
φωνητικήχωρίς ηχηρότητα· που γίνεται χωρίς να πάλλονται οι φωνητικές χορδές Βικιλεξικό
- Τα σύμφωνα [k], [p], [t], [s] είναι άηχα ενώ τα αντίστοιχά τους [g], [b], [d], [z] είναι ηχηρά.

Ετυμολογία

άηχος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἄηχος. Συγχρονικά αναλύεται σε ά- (στερητικό) + ήχ(ος) + -ος. Η σημασία 2 «χωρίς ηχηρότητα» < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική sourd.

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	άηχος	άηχη	άηχο
Γενική	άηχου	άηχης	άηχου
Αιτιατική	άηχο	άηχη	άηχο
Κλητική	άηχε	άηχη	άηχο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	άηχοι	άηχες	άηχα
Γενική	άηχων	άηχων	άηχων
Αιτιατική	άηχους	άηχες	άηχα
Κλητική	άηχοι	άηχες	άηχα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →