αντρίκειος

/anˈdɾi.cos/επίθετο, αρσενικό

•

που φέρεται με ανδρεία και θάρρος ή χαρακτηρίζεται απ' αυτά (ή από άλλα που θεωρούνται ανδρικά χαρακτηριστικά) Βικιλεξικό
- Είναι ντόμπρος, με αντρίκειο φέρσιμο, δεν κάνει γυναικουλίστικες πονηριές.

Ετυμολογία

αντρίκειος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀντρίκειος < ἀνδρίκειος < αρχαία ελληνική ἀνδρικός κατά το γυναίκειος < ἀνήρ : Κατά το Λεξικό «Τριανταφυλλίδη», αντρικ(ός) + -ειος κατά το γυναίκειος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αντρίκειος	αντρίκεια	αντρίκειο
Γενική	αντρίκειου	αντρίκειας	αντρίκειου
Αιτιατική	αντρίκειο	αντρίκεια	αντρίκειο
Κλητική	αντρίκειε	αντρίκεια	αντρίκειο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αντρίκειοι	αντρίκειες	αντρίκεια
Γενική	αντρίκειων	αντρίκειων	αντρίκειων
Αιτιατική	αντρίκειους	αντρίκειες	αντρίκεια
Κλητική	αντρίκειοι	αντρίκειες	αντρίκεια

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →