απροκάλυπτος

/a.pɾoˈka.li.ptos/επίθετο, αρσενικό

•

που λέγεται ή γίνεται χωρίς συγκάλυψη ή προσχήματα Βικιλεξικό

Ετυμολογία

απροκάλυπτος < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἀπροκάλυπτος < (ελληνιστική κοινή) ἀπροκαλύπτως (επίρρημα) . Μορφολογικά αναλύεται σε α- στερητικό + προ- + καλύπτ(ω) + -ος.

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απροκάλυπτος	απροκάλυπτη	απροκάλυπτο
Γενική	απροκάλυπτου	απροκάλυπτης	απροκάλυπτου
Αιτιατική	απροκάλυπτο	απροκάλυπτη	απροκάλυπτο
Κλητική	απροκάλυπτε	απροκάλυπτη	απροκάλυπτο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απροκάλυπτοι	απροκάλυπτες	απροκάλυπτα
Γενική	απροκάλυπτων	απροκάλυπτων	απροκάλυπτων
Αιτιατική	απροκάλυπτους	απροκάλυπτες	απροκάλυπτα
Κλητική	απροκάλυπτοι	απροκάλυπτες	απροκάλυπτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →