αρίφνητος

επίθετο, αρσενικό

•

αμέτρητος, αναρίθμητος Βικιλεξικό
- 19ος/20ος αιώνας, Σωτήρης Σκίπης, [1881-1952], Ω, Πολιτείες..., στίχ. 1 (1-4), από την ποιητική συλλογή Προτού ν’ αράξουμε 1910-1924 (1924), @anemi.lib.uoc.gr
- Ο πόνος θερίζει αρίφνητα σπλάχνα (⌘ Νίκος Καζαντζάκης, Γράμματα προς τη Γαλάτεια, 1920-1924)
- 19ος/20ος αιώνας, ⌘ Νίκος Καζαντζάκης, Ο βραχόκηπος, Εκδόσεις Ελ. Καζαντζάκη, 1971. @google.gr/books
- Ἀρίφνητες δυνάμες ὁρατὲς κι ἀόρατες ἀγάλλουνται καὶ μὲ ἀκολουθοῦν, ὅταν μὲ ἀγωνία, ἐνάντια στὸ παντοδύναμο ρέμα, ἀνηφορίζω.

Ετυμολογία

αρίφνητος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀρίφνητος < μεσαιωνική ελληνική ἀναρίφνητος (με αντικατάσταση ανα- > α-) < αρχαία ελληνική ἀναρίθμητος με τροπή [θm > fn]

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αρίφνητος	αρίφνητη	αρίφνητο
Γενική	αρίφνητου	αρίφνητης	αρίφνητου
Αιτιατική	αρίφνητο	αρίφνητη	αρίφνητο
Κλητική	αρίφνητε	αρίφνητη	αρίφνητο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	αρίφνητοι	αρίφνητες	αρίφνητα
Γενική	αρίφνητων	αρίφνητων	αρίφνητων
Αιτιατική	αρίφνητους	αρίφνητες	αρίφνητα
Κλητική	αρίφνητοι	αρίφνητες	αρίφνητα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →