ατενής
•
- λόγιοπου έχει στραφεί και κοιτάζει μπροστά του και μακριά, πολύ εκτεταμένος, αχανής, προσηλωμένος κάπου Βικιλεξικό
- ατενές βλέμμα
Ετυμολογία
ατενής < αρχαία ελληνική ἀτενής < ἀ- + τείνω
Κλίση
Ενικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ατενής | ατενής | ατενές |
| Γενική | ατενούς | ατενούς | ατενούς |
| Αιτιατική | ατενή | ατενή | ατενές |
| Κλητική | ατενή / ατενής | ατενής | ατενές |
Πληθυντικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ατενείς | ατενείς | ατενή |
| Γενική | ατενών | ατενών | ατενών |
| Αιτιατική | ατενείς | ατενείς | ατενή |
| Κλητική | ατενείς | ατενείς | ατενή |
Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →