βυζαντινός

/vi.zan.diˈnos/επίθετο, αρσενικό

•

ιστορίασχετικός με την ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία που είχε πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη (το αρχαίο Βυζάντιο) Βικιλεξικό
- ένα ετερόκλητο σύνολο έμψυχων και άψυχων, ζώντων και τεθνεώτων, με παράδοξη παρά ταύτα ομοιογένεια, αυτή είναι η πολυώνυμη Κέρκυρα, η αρχαία Σχερία και Δρεπάνη και Κόρκυρα και Φαιακία, η βυζαντινή Κορυφώ, οι Κορφοί του απλού Κερκυραίου.
παρωχημένη σημασίαοθωμανικός Βικιλεξικό
- Υπουργείον Ναυτικών (1825-1826): δύο έγγραφα του υπουργείου προς τους ναυάρχους της Β΄ μοίρας του Στόλου κατά του “Βυζαντινού Εχθρικού Στόλου” (Ναύπλιο, 12 και 14 Μαΐου 1825) που υπογράφουν οι Ιωάννης Ν.Λαζάρου και Χ΄΄ Ανδρέας Αργύρης, σχετικά με την παραλαβή κατασχεθέντων λειών από ξένα πλοία.

Ετυμολογία

βυζαντινός (μαρτυρείται από το 1807) < λόγιο ενδογενές δάνειο: γαλλική byzant(in) + -ινός < μεσαιωνική λατινική Byzantinus, όρος (σε έκδοση του 1562) του Hieronymus Wolf. Συγκρίνετε με την ελληνιστική κοινή Βυζάντιος, Βυζαντιακός. Περισσότερα στο Byzantinus.

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	βυζαντινός	βυζαντινή	βυζαντινό
Γενική	βυζαντινού	βυζαντινής	βυζαντινού
Αιτιατική	βυζαντινό	βυζαντινή	βυζαντινό
Κλητική	βυζαντινέ	βυζαντινή	βυζαντινό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	βυζαντινοί	βυζαντινές	βυζαντινά
Γενική	βυζαντινών	βυζαντινών	βυζαντινών
Αιτιατική	βυζαντινούς	βυζαντινές	βυζαντινά
Κλητική	βυζαντινοί	βυζαντινές	βυζαντινά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →