εκθαμβωτικός

/ek.θaɱ.vo.tiˈkos/επίθετο, αρσενικό

•

κυριολεκτικάπου μπορεί να θαμπώσει ή και να τυφλώσει με τη λάμψη του Βικιλεξικό
- εκθαμβωτικά φώτα
μεταφορικάπου είναι πάρα πολύ όμορφος, ικανός να τυφλώσει κάποιον από τη λάμψη που εκπέμπει η ομορφιά του Βικιλεξικό
- Αν και περασμένης ηλικίας, η καλλονή της ήταν εκθαμβωτική. Θα την ονομάσω: η γλωσσοκοπάνα καλλονή, εξαιτίας της πολυλογίας της που στρεφόταν χαριτωμένα εναντίον μου. (Θάνος Σταθόπουλος, La Folie, εκδ. Ίκαρος, 2015)

Ετυμολογία

εκθαμβωτικός < (καθαρεύουσα) ἐκθαμβωτικός < ἐκθαμβώ(νω) < + -τικός < έκθαμβος < (ελληνιστική κοινή) ἔκθαμβος. Δείτε έκ-, θάμβος, και τα ελληνιστικά ἐκθαμβητικός, ἐκθαμβόομαι.

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	εκθαμβωτικός	εκθαμβωτική	εκθαμβωτικό
Γενική	εκθαμβωτικού	εκθαμβωτικής	εκθαμβωτικού
Αιτιατική	εκθαμβωτικό	εκθαμβωτική	εκθαμβωτικό
Κλητική	εκθαμβωτικέ	εκθαμβωτική	εκθαμβωτικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	εκθαμβωτικοί	εκθαμβωτικές	εκθαμβωτικά
Γενική	εκθαμβωτικών	εκθαμβωτικών	εκθαμβωτικών
Αιτιατική	εκθαμβωτικούς	εκθαμβωτικές	εκθαμβωτικά
Κλητική	εκθαμβωτικοί	εκθαμβωτικές	εκθαμβωτικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →