κοντοτιέρος

/kon.doˈtçe.ɾos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

παρωχημένομισθοφόρος πολεμιστής στην Ιταλία κ.α. κατά τον Μεσαίωνα Βικιλεξικό
γενικότεραμισθοφόρος Βικιλεξικό

Ετυμολογία

κοντοτιέρος < ιταλική condottiere < condotta < λατινική conducta, θηλυκό του conductus, μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος conduco < con- + duco

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κοντοτιέρος	κοντοτιέροι
Γενική	κοντοτιέρου	κοντοτιέρων
Αιτιατική	κοντοτιέρο	κοντοτιέρους
Κλητική	κοντοτιέρε	κοντοτιέροι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →