κουλαίνω
•
- λαϊκότροπομε τις ενέργειες ή τις πράξεις μου κάνω κάποιον κουλό, τον αναγκάζω να χάσει κάποιο απ’ τα άκρα του (χέρι, πόδι) ή να τα έχει με προσωρινή ή μόνιμη αναπηρία Βικιλεξικό
Ετυμολογία
κουλαίνω < κουλός + -αίνω
Κλίση
| εγώ | εσύ | αυτός | εμείς | εσείς | αυτοί | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Ενεστώτας | κουλαίνω | κουλαίνεις | κουλαίνει | κουλαίνουμε | κουλαίνετε | κουλαίνουν / κουλαίνουνε |
| Παρατατικός | κούλαινα | κούλαινες | κούλαινε | κουλαίναμε | κουλαίνατε | κουλαίναν / κουλαίνανε / κούλαιναν |
| Αόριστος | κούλανα | κούλανες | κούλανε | κουλάναμε | κουλάνατε | κουλάναν / κουλάνανε / κούλαναν |
| Μέλλοντας | θα κουλάνω / θα κουλαίνω | θα κουλάνεις / θα κουλαίνεις | θα κουλάνει / θα κουλαίνει | θα κουλάνουμε / θα κουλαίνουμε | θα κουλάνετε / θα κουλαίνετε | θα κουλάνουν / θα κουλάνουνε / θα κουλαίνουν / θα κουλαίνουνε |
| Παρακείμενος | έχω κουλάνει | έχεις κουλάνει | έχει κουλάνει | έχουμε κουλάνει | έχετε κουλάνει | — |
| Υπερσυντέλικος | είχα κουλάνει | είχες κουλάνει | είχε κουλάνει | είχαμε κουλάνει | είχατε κουλάνει | — |
| Υποτακτική | να έχω κουλάνει / να κουλάνω / να κουλαίνω | να έχεις κουλάνει / να κουλάνεις / να κουλαίνεις | να έχει κουλάνει / να κουλάνει / να κουλαίνει | να έχουμε κουλάνει / να κουλάνουμε / να κουλαίνουμε | να έχετε κουλάνει / να κουλάνετε / να κουλαίνετε | να κουλάνουν / να κουλάνουνε / να κουλαίνουν / να κουλαίνουνε |
| Προστακτική | — | κούλαινε / κούλανε | — | — | κουλάνετε / κουλαίνετε | — |
Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →