σαρώνω

ρήμα

•

σκουπίζω χρησιμοποιώντας ένα σάρωθρο (σκούπα) Βικιλεξικό
- Τὴν πρωινὴ αὐτὴ ὥρα τὰ παιδιὰ εἶχαν τὶς καθημερινὲς ἐργασίες. Ὁ μάγειρας φοροῦσε τὴν ποδιά του καὶ μαγείρευε· ἄλλα κοίταζαν τὴ φωτιά· ἄλλα σάρωναν τὸ χῶμα μὲ μεγάλες σκοῦπες ἀπὸ φρύγανα. (Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Τα ψηλά βουνά, 1918)
παρασέρνω τα πάντα στο πέρασμά μου καθώς κινούμαι με φοβερή ορμή, καταστρέφω ολοσχερώς κάτι Βικιλεξικό
- Και απ’ άκρη σ’ άκρη του κάμπου φυσά ο δρόλαπας αγριεμένος, χιλιόχρονα ρουπάκια ξεριζώνει, χτίρια γκρεμίζει, ξυλοκεράμιδα συνεπαίρνει, βίσαλα και λιθάρια σαρώνει (Ανδρέας Καρκαβίτσας, Παλιές Αγάπες, Η μάνα, 1900)
έχω μια εντυπωσιακή επιτυχία, πχ σε διαγωνισμό Βικιλεξικό
ψάχνω ή πηγαίνω σε κάθε πιθανό σημείο Βικιλεξικό
τεχνολογίαψηλαφώ έντυπο ή άλλο αντικείμενο δια φωτεινής ακτινοβολίας και το αναπαριστάνω ψηφιακά Βικιλεξικό

Ετυμολογία

σαρώνω < μεσαιωνική ελληνική σαρώνω < (ελληνιστική κοινή) / σαρῶ < αρχαία ελληνική σαίρω < σάρον

Κλίση

	εγώ	εσύ	αυτός	εμείς	εσείς	αυτοί
Ενεστώτας	σαρώνω	σαρώνεις	σαρώνει	σαρώνουμε	σαρώνετε	σαρώνουν / σαρώνουνε
Παρατατικός	σάρωνα	σάρωνες	σάρωνε	σαρώναμε	σαρώνατε	σάρωναν / σαρώναν / σαρώνανε
Αόριστος	σάρωσα	σάρωσες	σάρωσε	σαρώσαμε	σαρώσατε	σάρωσαν / σαρώσαν / σαρώσανε
Μέλλοντας	θα σαρώνω / θα σαρώσω	θα σαρώνεις / θα σαρώσεις	θα σαρώνει / θα σαρώσει	θα σαρώνουμε / θα σαρώσουμε	θα σαρώνετε / θα σαρώσετε	θα σαρώνουν / θα σαρώνουνε / θα σαρώσουν / θα σαρώσουνε
Παρακείμενος	έχω σαρώσει	έχεις σαρώσει	έχει σαρώσει	έχουμε σαρώσει	έχετε σαρώσει	—
Υπερσυντέλικος	είχα σαρώσει	είχες σαρώσει	είχε σαρώσει	είχαμε σαρώσει	—	—
Υποτακτική	να έχω σαρώσει / να σαρώνω / να σαρώσω	να έχεις σαρώσει / να σαρώνεις / να σαρώσεις	να έχει σαρώσει / να σαρώνει / να σαρώσει	να έχουμε σαρώσει / να σαρώνουμε / να σαρώσουμε	να έχετε σαρώσει / να σαρώνετε / να σαρώσετε	να σαρώνουν / να σαρώνουνε / να σαρώσουν / να σαρώσουνε
Προστακτική	—	σάρωνε / σάρωσε	—	—	σαρώνετε / σαρώστε	—

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →