σπάγκος

/ˈspaŋ.ɡos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

το λεπτό σχοινί Βικιλεξικό
- Μετά κέρωνε καλά τον σπάγκο και με το σουβλί έρραβε το «φόντι» πάνω στην σόλα, βοηθούμενος από το καλαπόδι. Τα χέρια του ήταν δυνατά και ροζιασμένα, κι όταν περνούσε αντίθετα τις δυό βελόνες από την τρύπα που άνοιγε κάθε φορά με το σουβλί, ο κερωμένος σπάγκος τραβιόταν με τόση δύναμη που ώστε έκανε ένα σώμα σόλα και φόντι (Κώστας Δούκας, Τα χρόνια της ντροπής, Μυθ(ιστόρημα), 2017)
- Στην αρχή ο χασλαμάς, δηλαδή το καπνοσπορείο, μετά η φύτευση στο χωράφι, οι ενδιάμεσες καλλιεργητικές εργασίες, ώσπου να χρυσίσει το φύλλο, μετά το μάζεμα το πρωί πριν βγει ο ήλιος, για να περαστούν με τη βελόνα στο σπάγκο και να κρεμαστούν (Ζαφείρης Μέκκος, Ριζώσαμε στην Κομοτηνή, εκδ. Ηρόδοτος, 2002, σελ. 76)
μεταφορικάο τσιγκούνης Βικιλεξικό
- άλλες μορφές: σπαγκοραμμένος

Ετυμολογία

σπάγκος < μεσαιωνική ελληνική σπάγκος / σπάγγος < ιταλική spago < λατινική spacus. Αν σχετίζεται με την ελληνιστική κοινή σφᾰ́κος / φάσκος, ίσως είναι αντιδάνειο

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	σπάγκος	σπάγκοι
Γενική	σπάγκου	σπάγκων
Αιτιατική	σπάγκο	σπάγκους
Κλητική	σπάγκε	σπάγκοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →