σπουδαιότητα

/spu.ðeˈo.ti.ta/ουσιαστικό, θηλυκό

•

η ιδιότητα του σπουδαίου Βικιλεξικό

Ετυμολογία

σπουδαιότητα < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σπουδαιότης, από την αιτιατική ενικού τὴν σπουδαιότητα < σπουδαῖος < σπουδή. Συγχρονικά αναλύεται σε σπουδαί(ος) + -ότητα.

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	σπουδαιότητα	σπουδαιότητες
Γενική	σπουδαιότητας	σπουδαιοτήτων
Αιτιατική	σπουδαιότητα	σπουδαιότητες
Κλητική	σπουδαιότητα	σπουδαιότητες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →