τελεστικός

επίθετο, αρσενικό

•

που έχει σχέση με την τέλεση, αναφέρεται σ’ αυτή, συμβάλλει σ’ αυτή ή είναι αρμόδιος γι’ αυτή Βικιλεξικό

Ετυμολογία

τελεστικός < αρχαία ελληνική τελεστικός < τελεστής < τέλεσις < τελέω / τελῶ < τέλος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kʷel- (κινώ, στρίβω)(σε κάποιες περιπτώσεις (σημασιολογικό δάνειο) αγγλική operational)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	τελεστικός	τελεστική	τελεστικό
Γενική	τελεστικού	τελεστικής	τελεστικού
Αιτιατική	τελεστικό	τελεστική	τελεστικό
Κλητική	τελεστικέ	τελεστική	τελεστικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	τελεστικοί	τελεστικές	τελεστικά
Γενική	τελεστικών	τελεστικών	τελεστικών
Αιτιατική	τελεστικούς	τελεστικές	τελεστικά
Κλητική	τελεστικοί	τελεστικές	τελεστικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →