τροχαίος

/tɾoˈçeos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

ο τροχονόμος, αστυνομικός που υπηρετεί στην τροχαία Βικιλεξικό
νεοελληνικήμετρικός πόδας με δύο συλλαβές: τονισμένη - άτονη (—‿) Βικιλεξικό
- Σε γνω | ρί-ζω‿α | πό την | κό-ψη (τροχαϊκό μέτρο στον Εθνικό Ύμνο του Σολωμού)
αρχαία ελληνικήεναλλαγή μακρόχρονης- βραχύχρονης συλλαβής (—‿) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

τροχαίος < :* για τη μετρική < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τροχαῖος (τροχαῖος πούς) < τροχός :* για την κυκλοφορία τροχοφόρων < τροχαία (εννοείται αστυνομία), θηλυκό του τροχαίος. Διαφορετική η ελληνιστική κοινή τροχαῖος (που τρέχει)

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	τροχαίος	τροχαίοι
Γενική	τροχαίου	τροχαίων
Αιτιατική	τροχαίο	τροχαίους
Κλητική	τροχαίε	τροχαίοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

τροχαίος

/tɾoˈçeos/επίθετο, αρσενικό

•

που αναφέρεται, αφορά ή είναι σχετικός με την κίνηση των τροχοφόρων στους δημόσιους χώρους Βικιλεξικό

Ετυμολογία

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	τροχαίος	τροχαία	τροχαίο
Γενική	τροχαίου	τροχαίας	τροχαίου
Αιτιατική	τροχαίο	τροχαία	τροχαίο
Κλητική	τροχαίε	τροχαία	τροχαίο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	τροχαίοι	τροχαίες	τροχαία
Γενική	τροχαίων	τροχαίων	τροχαίων
Αιτιατική	τροχαίους	τροχαίες	τροχαία
Κλητική	τροχαίοι	τροχαίες	τροχαία

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →