υπάλληλος

/iˈpa.li.los/ουσιαστικό, αρσενικό

•

επάγγελμααυτός/αυτή που εργάζεται με σχέση εξαρτημένης εργασίας και πληρώνεται με μισθό Βικιλεξικό

Ετυμολογία

για το επίθετο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὑπάλληλος (επίθετο: υπαγόμενος) από συγχώνευση της φράσης ὑπ' ἀλλήλους. # για το ουσιαστικό < ουσιαστικοποιημένο αρσενικό του επιθέτου υπάλληλος, (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική employé

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	υπάλληλος	υπάλληλοι
Γενική	υπάλληλου / υπαλλήλου	υπαλλήλων
Αιτιατική	υπάλληλο	υπάλληλους / υπαλλήλους
Κλητική	υπάλληλε	υπάλληλοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

υπάλληλος

/iˈpa.li.los/επίθετο, αρσενικό

•

λογικήπου διαφέρουν ως προς το πλάτος· η μία είναι ευρύτερη ενώ η άλλη στενότερη, υπάγεται στην πρώτη Βικιλεξικό
- υπάλληλες έννοιες, υπάλληλες κρίσεις

Ετυμολογία

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	υπάλληλος	υπάλληλη	υπάλληλο
Γενική	υπάλληλου	υπάλληλης	υπάλληλου
Αιτιατική	υπάλληλο	υπάλληλη	υπάλληλο
Κλητική	υπάλληλε	υπάλληλη	υπάλληλο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	υπάλληλοι	υπάλληλες	υπάλληλα
Γενική	υπάλληλων	υπάλληλων	υπάλληλων
Αιτιατική	υπάλληλους	υπάλληλες	υπάλληλα
Κλητική	υπάλληλοι	υπάλληλες	υπάλληλα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →